Pantelija,da li je potrebno da neko kaze sta bi uradio da dozna da ima neizlecivu bolest?Kao prvo,bio bih sokiran,i nikada se ne bih oporavio od tog soka.Imam iskustvo sa mojim dobrim prijateljem,koji je u roku 4 meseca riknuo.Bio je obezbedio kartu za Srbiju,da poseti familiju,neki bol ga natera da ode kod lekara,i no ga posalje na skaner,jer mu je bilo nesto sumnjivo.Kada sam ga video posle nekoliko dana,jer trebalo je da idemo na golf,(isli smo dvapu nedeljno),on vise nije izgledao bas najbolje.Videlo se koliki je starh pretrpeo,kada mu je doktor saopsto tesku vest,da ima rak na gusteraci.I meni kao njegovom prijatelju se srce iscepalo,bio sam i ja u nekoj vrsti soka,nisam mogao verovati da se to moze desiti za tako kratko vreme.Jadan je vodio rat sa bolescu,dolazio je kod mene zdanjih dana da igramo bilijara,ali sve manje i manje je imao snage i za tako nesto.Jedno jutro zove njegov sin,i kaze da je tata umro,zoveme da ga vidim pre nego ga odnesu i kapelu.Dosao sam,i kada sam ga ugledao,rekao sam sebi,Tomislave kada dodje trenutak da ti neko objavi smrtnu kaznu,bice ti kasno za provod,i za mlado pa makar i lepo.Zato sada uzivam,radim sve sto volim,kupujem sto zelim,tanjim moju stednju na minimalu,jer niko ne zna sta nosi dan a sta noc,zato uzivajmo u zivotu,koji je jako kratak da bi sve postigli.Pozdrav Tomica iz dalekog Pertha

Verujem da strah mozhe samo razviti bolest(bilo kakvu)........Ukoliko se prihvati to stanje(dijagnoza) kao neshto shto je momentalni problem, i ukoliko se chovek usmeri prema ,,reshavanju problema,,............mislm da se mozhe pobediti bolest. Ustvari, moja teza je da mentalno stanje..rpourukkuje fizichka stanja......Imam milion primera kako ljudi ,,leche,,s ebe bez medikamenta.........alternativnim nachinima..........U vezi Raka......ili Leukemija....prochitajte knjigu ,, Brojsova terapija,,.pomogla je hiljadama ljudi...............

Ja sam se cesto plasila svega. I uvek me nesto snalazilo. Sada sam dosta opustenija, ali me je cesto strah bolestina.

Citat:

Hemoterapija uspješna u samo 2.3% slučajeva tretmana raka AUSTRALIJSKI ONKOLOZI KRITIKUJU HEMOTERAPIJU IZVOR: Only registered users can see links on this forum! Register or Login on forum! (izvod iz članka) U žurnalu Klinička Onkoligija (Clinical Oncology) objavljena je jedna veoma važna naučna studija pod nazivom “Doprinos citotoksične hemoterapije preživljavanju u slučajevima oboljenja od raka kod odraslih osoba“. Ta studija je sprovedena s ciljem da se odredi kolika je stvarna korist hemoterapije kod tretmana najuobičajenijih vrsta raka od kojih oboljevaju odrasle osobe. Iako je ovaj naučni rad izazvao nešto pažnje u Australiji, državi iz koje potiču njegovi autori, on je pozdravljen sa potpunom tišinom kad se o ostatku svijeta radi. Sva tri autora ovog naučnog rada su onkolozi. Vođa naučnog tima, profesor Graeme Morgan je radijacioni onkolog zaposlen u bolnici Royal North Shore Hospital u Sidneju; profesor Robyn Ward je medicinski onkolog na University of New South Wales/St. Vincent's Hospital. Treći autor, Dr. Michael Barton, je radijacioni onkolog i član organizacije the Collaboration for Cancer Outcomes Research and Evaluation, Liverpool Health Service, iz Sidneja. Profesor Ward je takođe i član the Therapeutic Goods Authority, koja pripada Australijskom Federalnom Zavodu za Zdravlje i Starenje, (the Australian Federal Department of Health and Aging), što je zvanično savjetodavno tijelo australijske vlade o pogodnosti i djelotvornosti lijekova koji se uvrštavaju u nacionalnu farmaceutsku listu – što je otprilike slično američkom Zavodu za Zaštitu Zdravlja (the US Food and Drug Administration, prim. prev.) Ova njihova detaljna studija bila je zasnovana na analizi rezultata nasumice odabranih kontrolisanih kliničkih ispitivanja [the randomized, controlled clinical trials (RCTs), prim. prev.] koja su sprovedena u Australiji i SAD i koja su izvještavala o statistički značajnom porastu preživljavanja u toku od 5 godina kod odraslih osoba oboljelih od raka koje su tretirane hemoterapijom. Podaci o preživljavanju su uzimani iz Australijskog Registra za Rak i Američkog Nacionalnog Instituta za Nadzor Raka, tokom perioda od januara 1990.g. do januara 2004.g. Kad god su podaci bili neprecizni, autori su namijerno pozitivne rezultate svrstavali u korist hemoterapije precjenjujući tako njenu djelotvornost. Čak i u takvom jednom slučaju, krajnji rezultat njihove sudije je bio da hemoterapija pomaže samo u nešto malo više od 2% kod preživljavanja ljudi oboljelih od raka. Međutim, uprkos sve većem gomilanju dokaza o nedjelotvornosti hemoterapije u produžavanju života, onkolozi i dalje nastavljaju da promovišu hemoterapiju kao jedan racionalan i obećavajući pristup tretmanu raka. "Neki doktori i dalje ostaju optimistički nastrojeni u smislu vjerovanja da citotoksična hemoterapija značajno produžava opstanak kod oboljenja od raka," pisali su ovi autori u uvodu njihovog naučnog rada. "Međutim, uprkos korištenju novih skupih “lijekova”, pojedinačnih ili kombinovanih kako bi se popravila njihova djelotvornost…ti noviji tretmani su pokazali jedan veoma mali efekat." (Morgan 2005). Nadalje, ovi australijski naučnici su naveli i sljedeće: "...kod raka pluća, život pacijenta je produžen za samo 2 mjeseca [za poslednjih 20 godina, ed.], dok je sveukupni uspjeh postignut kod hemijskog tretmana raka dojke, debelog crijeva i grla, nešto manji od 5%." [Rezultati ove studije su sumirani u dvije tabele koje se mogu naći na: Only registered users can see links on this forum! Register or Login on forum! gdje prva tabela pokazuje rezultate kod australijskih pacijenata a druga kod američkih.] Ovi autori naglašavaju da ova sličnost rezultata od oko 2.5% između Australije i USA, navodi na pretpostavku da bi se isti procenti djelotvornosti hemoterapije takođe odražavali i u drugim razvijenim zemljama. U osnovi, ovi autori su otkrili da pomoć hemoterapije kod 5-godišnjeg preživljavanja odraslih iznosi 2.3% u Australiji, i 2.1% u USA. Oni naglašavaju da zbog razloga koji su detaljno obrazloženi u njihovoj studiji, te brojke “mogu biti smatrane gornjom granicom efikasnosti" (tj. one predstavljaju jednu više optimističku, nego pesimističku procjenu).